پسر لقمان حکیم به پدرش گفت : اى پدر کدامین خصلت آدمى بهتر است ؟ گفت : دیندارى ، پسر گفت : اگر دو خصلت باشد؟ گفت : دیندارى و ثروت . گفت : اگر سه خصلت باشد؟ گفت : دیندارى ، ثروت و شرم . گفت : اگر چهار خصلت باشد؟ گفت : دیندارى و ثروت و شرم و خوشخویى . گفت : اگر پنج خصلت باشد؟ گفت : دیندارى و ثروت و شرم و خوشخویى و بخشندگى ، گفت : اگر شش خصلت باشد؟ جواب داد: پسرکم هرگاه این پنج خصلت در انسان گرد آید او فردى با تقوا، پاک و دوست خدا و از شیطان بیزار است .گفته شده است : هر که بدخو باشد نفسش در رنج باشد.یحیى بن معاذ گفت : گنجهاى روزى در اخلاق خوب است .وهب بن منبه گوید: مثل شخص بدخو مانند کوزه سفالین  شکسته است که نه قابل ترمیم است و نه دوباره به صورت گل رس  در مى آید.فضیل گوید: اگر گنهکارى خوشخو با من همنشین شود، نزد من محبوب تر است که خداپرستى بدخو.ابن مبارک در مسافرتش با مرد بدخویى رفیق شد و بدخویى او را تحمل و با او مدارا مى کرد و چون از او جدا شد گریست از علت گریه اش سؤ ال شد. گفت بر او ترحم کردم . من از او جدا شدم ولى خلقش با اوست و از وى جدا نمى شود.جنید گوید: چهار چیز است که بنده را به بالاترین درجات مى رساند، اگر چه علم و عملش کم باشد: بردبارى ، فروتنى ، بخشندگى ، خوشخویى ، و این آخرى  نشان کامل بودن ایمان است .یحیى بن معاذ گفت : بدخویى گناهى است که ثوابهاى زیاد با وجود آن سودى نبخشد و خوشخویى حسنه و ثوابى است که گناه زیاد با وجود آن زیانى ندارد.از ابن عباس سؤ ال شد کرامت و بزرگوارى چیست ؟ گفت : همان است که خداى متعال در قرآن بیان فرموده است :  ان اکرمکم عنداللّه اتقیکم .  از او سؤ ال شد تبار چیست ؟ گفت : خوشخوترین شما بهترین شما از نظر تبار.گفته شده : هر ساختمانى پایه اى دارد و پایه ایمان خوشخویى است .ابن عطا گفت : آن که رفعت و بلندى یافت تنها به خوشخویى بود و هیچ کس به خوشخویى کامل و نهایى نرسید جز محمّد مصطفى صلّى اللّه علیه و آله و نزدیکترین مردم به خداى متعال آنهایند که با خوشخویى خود راه پیامبر را پیمودند.